https://www.geluksfabriek.nl RSS feeds for De Geluksfabriek 60 https://www.geluksfabriek.nl/Blog/articleType/ArticleView/articleId/15/Randvoorwaarden-zijn-niet-gemakkelijk#Comments 0 https://www.geluksfabriek.nl/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=222&ModuleID=694&ArticleID=15 https://www.geluksfabriek.nl:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=15&PortalID=0&TabID=222 https://www.geluksfabriek.nl/Blog/articleType/ArticleView/articleId/15/Randvoorwaarden-zijn-niet-gemakkelijk Tijdens de debatmarathon Geluk(t) verwoordde een van de deelnemers uit het publiek de gedachte van veel mensen: "de overheid hoeft aleen maar de randvoorwaarden te scheppen, gelukkig worden dat moet je zelf doen" Nu wil ik het even niet hebben over hoe je zelf gelukkiger kunt worden, dat is mogelijk en eigenlijk niet zo moeilijk, al is het maatwerk. Maar de impliciete veronderstelling dat het creëren van goede randvoorwaarden gemakkelijk is (getuige de woorden "alleen maar") - is de grootste misvatting die er is op het gebied van geluk. Mensen kunnen hun eigen geluk verhogen ongeacht de omstandigheden, maar de omstandigheden bepalen of ze hun geluk van een 4 naar een 5 kunnen brengen of van een 7 naar een 8 (uitzonderingen daargelaten) Het is ontzettend moeilijk een maatschappij op te bouwen die de beste randvoorwaarden biedt aan mensen om gelukkig te worden. Een fatsoenlijke overheid, vrijheid en welvaart zijn essentiële elementen, maar in de meeste landen van de wereld nog lang niet aanwezig. Daar waar het verhogen van je eigen geluk in een paar weken tijd mogelijk is, is het verbeteren van de context een werk van jaren, zo niet generaties. De volgende keer dat u zelf roept dat u prima voor uw eigen geluk kunt zorgen en dat anderen alleen de randvoorwaarden hoeven te bieden, wees dan in elk geval een beetje dankbaar dat de meeste randvoorwaarden in ons eigen landje nog steeds aanwezig zijn, en help ons dat zo houden.     Maurits Bruel Sun, 02 Jun 2013 17:54:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:15 https://www.geluksfabriek.nl/Blog/articleType/ArticleView/articleId/13/span-stylefont-size-18-Ouderendiscriminatie-afschaffen-zal-de-dertigers-gelukkiger-makenspan#Comments 0 https://www.geluksfabriek.nl/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=222&ModuleID=694&ArticleID=13 https://www.geluksfabriek.nl:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=13&PortalID=0&TabID=222 https://www.geluksfabriek.nl/Blog/articleType/ArticleView/articleId/13/span-stylefont-size-18-Ouderendiscriminatie-afschaffen-zal-de-dertigers-gelukkiger-makenspan Gisteren werd op de televisie gediscussieerd over het dilemma van een carrièrestel, met een ontsporende 14-jarige zoon. Moesten de ouders één of beide carrières ondergeschikt maken aan het gezinsgeluk? Het publiek was voor, maar de ouders worstelden. Ze worstelden omdat ze wisten: het is nu of nooit, als ik nú die promotie niet maak ben ik straks te oud en kan ik hem op mijn buik schrijven. Dat is de reden dat dertigers een relatief ongelukkige leeftijdsgroep zijn. Dertigersdilemma, dertigersstress: alles moet tegelijk: carrière, nieuw huis, opgroeiend gezin. De oplossing van het dertigersdilemma is niet betere kinderopvang: de jeugd van je kind kun je maar een keer missen. De oplossing is ook niet om gemakkelijker hypotheken te geven, dat weten we inmiddels. De oplossing is om promotiekansen van 55 en zelfs 45 plussers te vergroten en ze niet ten gunste van dertigers te passeren. Dat vergt anders denken: nu wordt teveel waarde gehecht aan snel doorgroeien als blijk van talent, wie het rond de 40 niet gemaakt heeft zal er nooit meer komen, denken velen. Door niet het cv maar competenties centraal te stellen slaan we drie vliegen in een klap: we benoemen beter geschikte mensen, we geven de 40 plussers een extra motivatie om zich te blijven ontwikkelen, en we geven mensen de ruimte om in de drukste tijd van hun leven aandacht aan de opvoeding van onze volgende generatie te geven. De biologische klok discimineert, daar kunnen we niets aan doen, maar op de werkvloer schrijven we mensen veel te vroeg af. en dat gaat ten koste van onze jeugd én hun ouders. Dertigers, vecht voor de vijftigers! Maurits Bruel Tue, 24 Jan 2012 20:34:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:13 https://www.geluksfabriek.nl/Blog/articleType/ArticleView/articleId/9/span-stylefont-size-large-Wie-komt-er-op-uw-lustrumspan#Comments 0 https://www.geluksfabriek.nl/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=222&ModuleID=694&ArticleID=9 https://www.geluksfabriek.nl:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=9&PortalID=0&TabID=222 https://www.geluksfabriek.nl/Blog/articleType/ArticleView/articleId/9/span-stylefont-size-large-Wie-komt-er-op-uw-lustrumspan Gisteren was ik aanwezig bij de viering van het 10-jarig bestaan van hostingprovider Internet Today. Op een prachtige plek aan de Kralingse plas in Rotterdam had ik een paar bijzondere ervaringen die me tot de vraag uit de titel van deze post leidden: wie komt er op uw volgende lustrum? De eerste persoon waarmee ik in gesprek kwam bleek de laatste werkgever te zijn van de twee oprichters van Internet Today. Zijn aanvankelijke gevoelens van boosheid en in de steek gelaten worden hadden plaats gemaakt voor een vriendschappelijke band en een klantrelatie. Hij gunde zijn ex-medewerkers hun succes als ondernemers. Gedurende de rest van de avond sprak ik met minstens evenveel ex-medewerkers als medewerkers, allemaal met hun eigen verhaal over waarom ze wel of niet in dienst waren of bleven bij het bedrijf.  De aanwezigheid van een grote groep klanten en leveranciers had Internet Today er niet van weerhouden om ook ex-medewerkers uit te nodigen, het typeert de open netwerk gedachte in de internetwereld. Niet exclusief, maar inclusief denken. Binding kun je in stand houden, ook als je elkaar niet meer als werkgever en werknemer kunt boeien. Bovendien: mensen veranderen, bedrijven veranderen, en wegen die zich eerst gescheiden hebben kunnen later weer bij elkaar komen. Op de terugweg naar huis bedacht ik dat de Lustrum-test misschien wel het beste middel is om te ontdekken hoe goed een organisatie in staat is niet alleen (tijdelijk) te boeien, maar ook binding vast te houden. Ik ben dan ook erg benieuwd naar het antwoord op de volgende twee vragen: 1) Wie zijn er op uw lustrumviering wel en niet uitgenodigd?2) Wie zijn er gekomen (en wie niet)? Maurits Bruel Sat, 14 May 2011 13:31:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:9 https://www.geluksfabriek.nl/Blog/articleType/ArticleView/articleId/3/Loyaliteit-komt-door-binding-niet-door-paspoorten#Comments 0 https://www.geluksfabriek.nl/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=222&ModuleID=694&ArticleID=3 https://www.geluksfabriek.nl:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=3&PortalID=0&TabID=222 https://www.geluksfabriek.nl/Blog/articleType/ArticleView/articleId/3/Loyaliteit-komt-door-binding-niet-door-paspoorten Geef me je paspoort en ik vertel je wie je bent! In plaats van ons zorgen te maken over enkele of dubbele nationaliteiten van mensen in dit land kunnen we ons beter afvragen hoe we de binding van mensen aan ons land kunnen versterken. De Marokkaanse aanpak om onderdanen te verbieden hun paspoort in te leveren is volkomen achterhaald: niet de overheid bepaalt met welk land je je verbonden voelt maar jij zelf. Het wel erg gek om te denken dat iemand die zijn Zweedse paspoort inlevert daarmee zijn loyaliteit versterkt aan Nederland. Als ik mw. Veldhuijzen van Zanten was en onder druk gezet zou worden om dat te doen, zou ik eerder minder dan meer loyaliteit aan Nederland gaan voelen. Binding, of het nou aan een land of aan een organisatie is, wordt versterkt door symbolen: logo's, kleuren, kleding, paspoorten. Symbolen zijn echter niet de binding zelf! Toen Theo Maassen (link)  in zijn show "Zonder Pardon" de draak met ons Nederlandse paspoort stak, was dat eerder een teken van trots dan van onverschilligheid. Het maakte hem uit hoe het paspoort eruit ziet, iemand zonder binding laat het volkomen koud. Onverschilligheid is de grootste vijand van verbinding, erger dan afkeer. Afkeer kun je alleen maar oproepen als je ergens voor staat, en dan vind je naast vijanden ook altijd vrienden. Wie nergens voor staat, blijft uiteindelijk alleen achter. De meeste werkers in Nederland voelen zich niet echt verbonden met de organisatie waarbij ze werken. Ze zijn loyaal aan zichzelf en hun directe collega's, maar verder reikt hun gevoel niet. Om de verbinding met hen te herstellen moeten we hen geen paspoorten aanreiken maar een inspirerende droom, een verhaal waar ze deel van uit willen maken, waar ze voor willen gaan en hun eigen ego zelfs af en toe voor opzij zetten. Een regeringsverklaring, maar dan anders. Maurits Bruel Sat, 30 Oct 2010 08:24:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:3